ક્ષણોના સૂત્રે જેણે પરોવી લીધું જીવન, બની રહો મૃત્યુ એનું આનંદમય પરમાનંદ મહોત્સવ

‘જાગો, છે હવે બાકી જે ક્ષણો તારી જશો, સત્સંગના મારગે જો ચાલશો આ જિંદગીનો શું ભરોસો ?’ એ સિવાયના દરેક કાવ્ય ‘ફરિશ્તા ઇશ્વરના’, ‘કોઇ મને ક્યો શીખવાડો’, ‘આ ક્ષણ’, ‘તો ખરા..’, ‘બહું અંધારું લાગે છે’, ‘એજ તું’, ‘એવું બની શકે ?’, ‘જીવનના અંતમાં’, ‘વિનવે આવતી કાલના બાળ’, ‘ચાંદ પ્રખર પ્રજ્ઞા’, ‘હેપ્પી બર્થડે મહાત્મા ગાંધી’, ‘કહોને કાન’, ‘હૈ ગુરુવર’, ‘જોઇ લીધા’, ‘નહિ’, ‘કેમ ?’, ‘ધન્ય ધન્ય એ ધરા’, ‘જીવન’, ‘સુધી’, ‘એ જ લઇ આવ્યા’, જેવા કાવ્યોમાં આપણને કવિના દિલમાં ભાવનાઓનો જબરો ઉછાળો જોવા મળે છે. કવિતા કલાને પામવાની એક તમન્ના છે. જીજીવિષા છે. સાહિત્ય રસિકોના સાનિધ્યથી ઉત્કૃષ્ટ કવિતા દ્વારા એ જગતને દિલથી આસ્વાદવાની હોશ છે. આ કાવ્યસંગ્રહમાં આપણા કવિ ૯ પાસે શબ્દોનો જબરો વૈભવ પણ જોવા મળે છે.

યુવાકવિ ‘અનિકેત’ ની કાવ્ય રચનાઓ જીવનની તલાશ ન લેતી હોય તેવી લચીલી અને તોફાની પણ છે. માનવી અંદરથી જુદો અને બહારથી જુદો. એ માર્મિક ટકોર કરી છે. ‘પથ્થરો પોલા હશે કોને ખબર ?’ માનવી મેલા હશે કોને ખબર ? નક્કર દેખાતો પથ્થર કોઇ દિવસ પોલો હોય ખરો ? માનવી એક માત્ર એવો છે કે જેને ભગવાને સીધો બનાવ્યો છે અને તે આડો ચાલે ? મેલો બને ? તો – વળી કહે છે કે એ હતો પૂનમનો ચાંદ તોયે, અમાસની રાત કેમ થયો કોને ખબર ? પૂનમના ચાંદ જેવા દેખાતા માનવ, આજે અમાસની રાતમાં ધકેલાઇ ગયો છે.

દુનિયામાં હાહાકાર મચી ગયો છે. એ જોઇ કવિહૃદય હચમચી ઉઠે છે. આ સિવાય ‘વસંત ઘેલી ધરા’, ‘મા’, ‘સરિતાની જેમ વહ્યો છું’, ‘આ જિંદગી’, ‘પ્રીત’, ‘ત્રિદેવ ભૂલોકે’, ‘પડે છે નજર’, ‘સપનું’, ‘તલાશ’, ‘આવડી ગયું છે મને હવે’, ‘અમને નહિ ફાવે’, ‘ગામડાની નઝાકત’, ‘મહેકવું છે મારે’, ‘મઝા પડી ભાઇ મઝા પડી’, ‘જીરવવું પડ્યું છે’, ‘સમજવા મથું છું’ ‘હાલો માનવીઓ મારા ગામડામાં’, ‘ફાવી જશે’, ‘પુરાવા આપવા પડે છે’ જેવી અનેક કવિતાઓમાં પ્રકૃતિ, પ્રભુ, પ્રણય અને માનવ ગરિમા અને ભાવનાઓનો રણકાર છે.

હૃદય મંદિરના દ્વારેથી… ‘‘મોત આવે ને મરું તેવો હું નથી, પાનખર પહેલાં ખરું તેવો હું નથી.’

માનવ મનની વાત સમજાવતાં કવિશ્રી મોતને મ્હાત આપી પાનખર સુધી જીવનમય બનીને જીવવાની વાત ઉક્ત પંક્તિઓ દ્વારા પ્રકટ કરે છે. પરંતુ ‘મૃત્યુ’ મહાસત્ય છે. ત્યાં કોઇનું કંઇ ચાલતું નથી. જગવિખ્યાત માઇકલ જેકસને ૧૫૦ વર્ષ જીવવાની પ્રતિબધ્ધતા સાથે ચૂસ્ત વ્યવસ્થા ગોઠવી હતી. તેની સાથે તે સતત ૧૨ નિષ્ણાંત તબીબોની ટીમ રાખતો. તેનો ખોરાક દરરોજ પ્રયોગશાળામાં ચકાસણી થઇને આવતો. દૈનિક વ્યાયામ માટે ૧૫ જેટલા હેલ્થ નિષ્ણાતો એની સાથે વ્યસ્ત રહેતા. પ્રાણવાયુનું પ્રમાણ સતત જળવાઇ રહે તેવી વિશિષ્ટ પથારી સુવા માટે તૈયાર કરવામાં આવી હતી. અંગદાતા અને રકતદાતા વગેરેની એક ઇમરજન્સી ટીમ હંમેશા તૈયાર રાખવામાં આવતી… પરંતુ અફસોસ… ૨૫મી જૂન ૨૦૦૯ના રોજ પચાસ વર્ષની ઉંમરે તેના હૃદયે તેનો સાથ છોડી દીધો. આગોતરી વ્યવસ્થા ઉપયોગી ન બની શકો.

‘મૃત્યુ’ એ નિશ્ચિત ઘટના છે અને કોઇ રીતે રોકી શકાતું નથી છતાંય આપણે પામર માનવી એને રોકવા મથતા રહીએ છીએ. અને મરણ પાછળ આંસુ સારી શોક પાળતા રહીએ છીએ આનાથી બચવા જેવું છે. માનવ જીવન સાચી રીતે જીવવા અને મૃત્યુને મહોત્સવ બનાવવા મહાન ગાયત્રી સાધક અને ‘એકવિસમી સદી ઉજ્જવળ ભવિષ્ય ના ઉદ્ગાતા પૂ. પંડિત શ્રી રામશર્મા આચાર્યજી અને સ્નેહસલિલા મા ભગવતીના જીવનમાંથી ઘણું શીખવા જેવું છે.

પૂ. ગુરુદેવના સાહિત્યના અભ્યાસુ ભાઇશ્રી સુભાષ પટેલે સદર પુસ્તકમાં આ બાબતે દિશાદર્શન કરાવવાની મથામણ કરી છે. મૃત્યુના બહાને જીવન દર્શન કરાવતું આ ઉત્તમ પુસ્તક હૃદય સોંસરવું ઉતરીને માંહ્યલાને ઉજાસ અર્પિ જાય તેવું છે. આવું અણમોલ પુસ્તક આપવા બદલ સુભાષ પટેલ ‘એકાંત’ ને ધન્યવાદ આપવા જ રહ્યા…! અધ્યાત્મના અભ્યાસુઓ માટે મહામૂલા રત્ન સમાન આ પુસ્તકને આવકારતાં હર્ષ અનુભવી રહ્યા છીએ સાથે આવનાર સમયમાં આવાં ઉત્તમ ગ્રંથરત્નો ‘એકાંત’ પાસેથી મળતા રહે એવી અભ્યર્થના…

‘ક્ષણોના સૂત્રે જેને પરોવી લીધું જીવન, બની રહો મૃત્યુ એનું ‘મહોત્સવ’ ’’

આમ, ‘એકાંત’ અને ‘અનિકેત’ ની બેલડી દ્વારા પ્રકાશિત ‘ભાવસ્યંદન’ જનમાનસને ઢંઢોળી કાઢશે એવો મને આત્મવિશ્વાસ છે. સમગ્રતયા આ કાવ્યસંગ્રહ પ્રસન્નતાનો દીર્ઘકાલીન અનુભવ આપે છે. એમના આ સંગ્રહથી હું મારો રાજીપો વ્યક્ત કરું છું. એક સાહિત્યકાર તરીકે આ સંગ્રહને મારું હૈયું ઉમળકાભેર આવકારે છે. સાથે સાથે ભવિષ્યમાં પણ સાહિત્યસર્જનમાં આવી જ હૃદયઉર્મિઓને અવિરત વહાવતા રહો એ જ ભોળા ‘શંભુ’ ને પ્રાર્થના અને શુભાશિષ…